داستان «خانه‌ی هفت شیروانی» در میانه‌های قرن نوزدهم و در منطقه‌ی «نیوانگلد» ایالات متحده‌ی آمریکا و درباره‌ی خاندان «پینچیون» اتفاق می‌افتد.

عمارت تاریک نیوانگلد زمینه و فضا را برای جست‌و‌جوی تاریخی در گناه اجدادی و گسترش آن فراهم می‌کند. فردی به نام «کلنل پینچیون»، بنیان‌گذار خاندان پینچیون در نیوانگلند، سال‌ها پیش با کمک بزرگان شهر قطعه زمینی را با زور، از یک جادوگر می‌گیرد و وی را با همکاری بزرگان شهر و قضات، به جُرم جادوگری به اعدام محکوم می‌کند. جادوگر پیر، پیش از مرگ، کلنل را نفرین می‌کند و او و خاندانش را به مرگی خاص هشدار می‌دهد. پس از چند روز کلنل، به همان صورت پیش‌بینی شده و در خانه‌ای که در زمین جادوگر بنا کرده بود، می‌میرد.

اما این نفرین تا نسل‌های بعد ادامه می‌یابد. اکنون مردی سنگ‌دل و ریاکار که وارث عمارت است، در تلاش است تا یک جفت از بستگان پیر خود را از خانه بیرون کند. فقط دو جوان سر راه او ایستاده‌اند: یک پسرعمو که آمده تا از کشور بازدید کند و شخصیتی عجیب و معماگونه که در مسحورکردن مهارت دارد.

درباره‌ی کتاب:

«خانه‌ی هفت شیروانی» رمانی پررمز‌و‌راز است که «ناتانیل هائورن»، نویسنده‌ی اهل ایالات متحده آمریکا، در سال 1851 نوشته است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.

«ناتانیل هاثورن» برای خلق داستانش از اموالی که پیشینیانش از راه فساد و به‌وسیله‌ی «محاکمات جادوگران شهر سیلم» در قرن هفدهم به‌دست آوردند، الهام می‌گیرد.

خانه‌ی هفت‌شیروانی که بر فراز یک گور قدیمی بنا شده است، حامل نفرین یک مرد (یکی از همین جادوگران) درحالِ مرگ است که زندگی ساکنان آن را برای بیش از دو قرن نابود می‌کند.

«هاثورن» این درام خانوادگی را با درون‌مایه‌ی شر، انتقام و حل‌و‌فصل، به عنوان جهان کوچک تاریخ خود سیلم به تصویر می‌کشد که در جامعه‌ای آرمان‌گرا با حرص و غرور خراب می‌شود. نگاه ماندگار او به تاریکی، خانه‌ی هفت شیروانی را به نشانی از ادبیات آمریکایی تبدیل کرده است.

این کتاب در 21 فصل نوشته شده است.

درباره‌ی نویسنده:

ناتانیل هاثورن (زاده‌ی 4 ژوئیه 1800 – درگذشته‌ی 19 مه 1864) نویسنده‌ی برجسته آمریکایی، متولد شهر سیلم ماساچوست است که در دوره‌ای کنسول آمریکا در انگلستان نیز بود. جدّ او، «جان هاوثورن»، قاضی فعال در جریان محاکمات جادوگری در سیلم بود که هیچ وقت از کارهای گذشته خود عذرخواهی نکرد. به همین سبب، ناتانیل حرف w به فامیلی خود اضافه کرد تا رابطه‌ی خویشاوندی خود را با او مخفی نگه دارد. او در سال 1864 در پلیموث نیوهمپشایر درگذشت. وی امروزه به‌سببِ داستان‌های کوتاهش معروف است.

رمان‌ها: فنشاو(1828)، حرف سرخ‌فام(در ایران داغ ننگ)(1850)، خانه‌ی هفت شیروانی(1851)، ماجرای عاشقانه بلیث دال(1852)، فون مرمری(1860)، ماجرای عاشقانه‌ی دالیور(1863)، اکسیر حیات(1872).

داستان‌های کوتاه: گودمن براون جوان(1835)، قصه‌های دوبار گفته(1837)، موسی(1846)، تصویر برفی(1852)، کتاب شگفت‌انگیز برای دخترها و پسرها(1852)، قصه‌های تنگلوود(1852)، رمانس دالیور(1876)، صورت سنگی بزرگ(1889)، راه‌آهن آسمانی.

کتاب:

The House of the Seven Gables (1851)

فیلم:

The House of the Seven Gables (1940)