روایت از زبان حضرت ابوطالب و فاطمه بنت اسد (پدر و مادر گرامی امام علی(ع) ) آغاز می شود که خاطرات دور خویش را از ولادت پیامبر (ص) تا زمان تولد امام علی (ع) مرور می کنند.

آن زمان که وجود مبارک پیامبر اسلام (ص) زمین را به نور نبوّت خویش روشن می‌کند و متولد می‌شود. پس از تولد، پیامبر به دایه‌اش (حلیمه) سپرده شده و از مکه دور می‌شود. پس از پنج سال حلیمه حضرت محمد (ص) را به مکه برگردانده و به مادرش آمنه تسلیم می کند.

پس از مرگ آمنه (مادر پیامبر)، عبدالمطلّب (پدربزرگ محمد (ص)) فرزندان خویش را جمع کرد و از آنها خواست تا سرپرستی از یتیمان بنی هاشم محمد (ص) را قبول کنند. کار انتخاب به شخص پیامبر سپرده می شود و ایشان عموی خود (ابوطالب) را انتخاب می کنند. در این اثنا حضرت عبدالمطلّب نیز دار فانی را وداع می کنند و پیامبر در آغوش پرمهر عموی بزرگوار و همسرش فاطمه بنت اسد رشد می کنند. این دو عزیز وجود مبارک ایشان و امانت الهی را با عشق و ایمان پرورش می دهند تا ایشان به سن ازدواج می رسند و با حضرت خدیجه (س) ازدواج می کنند.

با رفتن حضرت محمد (ص) از خانه ابوطالب، اشتیاق ایشان و همسرش برای ورود فرزندی دیگر بسان پیامبر افزون‌تر می شود. زمان می گذرد تا هنگامی که مکه را زمین لرزه های پیاپی به خود می لرزاند و امان و آسایش را از مردم می گیرد. در همین هنگام حضرت ابوطالب خبر از پیش‌آمد تولد فرزندش را به اهل قریش می‌دهد و آنها را به اطاعت از او پس از پیشوایی‌اش دعوت می کند. قریش به خواست ابوطالب تن در داده و زمین مکه از لرزه باز می ایستد. بالاخره پس از 30 سال انتظار ابوطالب و فاطمه بنت اسد صاحب فرزندی نورانی و آسمانی می شوند که «علی» نام دارد.

پیش از تولد آن حضرت، فاطمه بنت اسد برای نیایش به کعبه رفته و از خداوند می‌خواهد تا تولد فرزندش را آسان گرداند. در اجابت دعای ایشان به اراده خداوند دیوار کعبه شکاف برداشته و آن بانوی بزرگوار وارد خانه کعبه می‌شوند و آنها که شاهد این واقعه بودند بسیار تلاش می کنند تا وی را از داخل خانه بیرون بیاورند. دست تقدیر خداوند این‌گونه مقدّر فرمود تا حضرت علی (ع) در آغوش امن کعبه چشم به جهان بگشاید.

در همان روزها و سال های نخستین، علی (ع) مورد تفقّد و عنایت ویژه پیامبر و همسر مکرمه اش خدیجه (س) قرار می گیرد. چندی نمی گذرد که خشکسالی شهر مکه را فراگرفته و تنگدستی گریبان اهل مکه، به خصوص خانواده ابوطالب را می گیرد و به ناچار و برای کاستن از درد تهیدستی، سرپرستی علی (ع) به حضرت محمد (ص) و خدیجه (س) سپرده می‌شود.

در این جلد در یک قسمت از همکاری جلال مقامی به عنوان صدابردار بهره گرفته شده است.