«یکلای سلمانویچ روباشوف» از انقلابیون کهنه‌کار روسیه و از رهبران انقلاب 1917 است که تحت بازجویی‌های سخت به اعمالی اعتراف می‌کند که هرگز از او سر نزده است.

روباشوف عضو سابق کمیته مرکزی حزب، کمیسر سابق خلق، فرمانده سابق لشگر 2 ارتش انقلابی و دارنده نشان افتخار انقلاب به خاطر بی باکی در برابر دشمن خلق است. حالا فردی با این سابقه‌ی درخشان انقلابی، به دهه 1930 و پاک‌سازی‌های خونین از غیرخودی‌ها به خودی‌ها رسیده است.

البته روباشوف شخصیتی خیالی و برساخته کستلر است. نویسنده او را براساس ویژگی‌های رهبران فکری انقلاب بلشویکی و سیاستمداران برجسته‌ی شوروی خلق کرده و شرح زندان و اعترافات او بازتاب آرای سیاسی روز است.

«ظلمت در نیمروز» برگرفته از کتاب مقدس و در اصطلاح سیاسی عبارت است از: به گناه ناکرده دم تیغ رفتن؛ اما واقعه اصلی رمان مربوط به حوادث پس از روی کار آمدن بلشویک‌هاست.

«ظلمت در نیمروز» حکایت زندگی کسانی است که در روزگاری غریب نان را به تساوی می‌خواستند و نوخواستگانی از راه نرسیده در این راه، کرامت و آزادی انسان را لگدمال کردند.

ظلمت در نیمروز (انگلیسی: Darkness at Noon، آلمانی: Sonnenfinsternis) معروف‌ترین رمان آرتور کستلر است که آن را در سال 1940 منتشر کرد.

کستلر از یهودیان مجارستان بود که در سال 1945 تابعیت بریتانیا را کسب کرد.

آرتور کستلر در پنجم سپتامبر 1905 در بوداپست مجارستان به دنیا آمد. او در سال 1919 همراه خانواده‌اش به وین نقل مکان و در دانشگاه پلی‌تکنیک وین تحصیل کرد، ولی علایق سیاسی او و شرایط اجتماعی اروپا در اوایل قرن بیستم او را به‌سوی حرفه‌ی روزنامه‌نگاری سوق داد. وی به پاریس و برلین رفت و در 1932 در این شهر به حزب کمونیست پیوست. در سال‌های 1936 و 1937، کستلر سه بار از طرف روزنامه‌ی نیوزکرانیکل برای گزارش وقایع جنگ داخلی اسپانیا به این کشور سفر کرد. در سفر آخر، نیروهای فرانکو او را به اتهام جاسوسی دستگیر و به مرگ محکوم کردند.