این کتاب گویا نگاهی است از دریچه‌ی نمایش رادیویی به زندگی یکی از شاعران شیعی «کمیت بن زید اسدی» که در دوران اهل‌بیت می‌زیست.

«ابومُستَهَل کُمَیْت بن زید اَسَدی هلالی کوفی» (60-126ق)، از شاعران عرب‌زبان شیعه و از مدیحه‌سرایان اهل بیت (ع) است. او لغت‌شناسی آشنا به تاریخ عرب و از سخن‌وران «قبیله‌ی مُضَر» بود. وی محضر امام سجاد (ع)، امام باقر (ع) و امام صادق (ع) را درک کرد.

وی در سال 60 هجری قمری به دنیا آمد. وی پسرخواهر «فرزدق» ـ شاعر عصر بنی‌امیّه ـ است که با او و دوران جوانی «سید حمیری» ـ شاعر معروف و متعصب شیعی ـ هم عهد بود. وی در زمان خلافت «مروان بن محمد»، آخرین خلیفه‌ی اموی، در سال  126ق و در کوفه درگذشت. امام سجاد (ع) در زمان زنده بودن کمیت، برای شهادت او دعا کرده‌بود. او نخستین کسی بود که در قبرستان بنی‌اسد دفن شد.