کتاب فرازهایی از زندگانی حضرت زینب کبری (علیهاالسلام) سیره‌ی یکی از بزرگ‌ترین زنان اسلام یعنی حضرت زینب (س) را بررسی می‌کند.

کتاب «فرازهایی از زندگانی حضرت زینب کبری (علیهاالسلام)» نوشته‌ی گروه محققین مؤسسه البلاغ است که «محمود شریفی» آن را به فارسی ترجمه کرده‌است.

درباره‌ی کتاب

مطالعه و تحقیق در سیره‌ی اهل‌بیت (علیهم‌السلام) و آشنایی با میراث فکری و سیاسی آنان از مهم‌ترین نکته‌ها در فکر و حرکت اسلامی است. چه‌بسا درگیری‌های سیاسی و منازعات بر سر مادّیات دنیوی برای نهان کردن نقش اهل‌بیت (ع) پس از آن انجام گرفت که در جامعه‌ی اسلامی شماری جریانات فکری و سیاسی پدیدار و شاخص شده بود.

مکتب اهل‌بیت (ع) و تلاش‌های سیاسی و مقاومت آنان دربرابر ظلم، طغیان، فساد و انحراف، و نیز رهبری و پیش‌گامیِ ژرف و اصیل آنان نقش تعیین‌کننده‌ای در زندگی امّت و تاریخ اسلام داشته‌است.

حادثه‌ی دهشتناک کربلا از مهم‌ترین رخدادها و پدیده‌ها در تاریخ اسلام و تاثیرگذارترین رویداد در مسیر حوادث و اوضاع سیاسی و فکری جهان اسلام، بلکه جهان، به‌شمار می‌رود.

در کربلا بود که نقش بانوی پیش‌گامِ اهل‌بیت، یعنی حضرت زینب کبری (س) بروز و ظهور کرد. او کسی است که حوادث تلخ و مصیبت‌های بزرگ را تحمل کرد و با تمام شرایط سخت و برخوردهای سیاسی، پیام انقلاب را پس از شهادت برادرش، امام حسین (ع)، به دوش کشید و آن را به جهانیان ابلاغ کرد.

برای آنکه گوشه‌ای از تاریخ اهل‌بیت (ع) و میراث باشکوه آنان و نیز مسئولیت تاریخی بزرگ‌زنان و مردان این خاندان دانسته شود، این کتاب منتشر شد.

حضرت زینب (تولد 5 یا 6 ق- وفات 62 ق) دختر امام علی (ع) و حضرت فاطمه (س) بودند. براساس روایات، نام‌ ایشان را پیامبر اسلام (ص) انتخاب کردند. این بانوی بزرگوار در زمان حضور امیرالمؤمنین (ع) در کوفه جلسات تفسیر قرآن برای زنان داشت.

زینب (س) همسر عبدالله‌بن جعفر بود و در واقعه‌ی کربلا در کنار برادرش، امام حسین (ع)، حضور داشت. امام حسین (ع) هنگام وداع در روز عاشورا از حضرت زینب خواستند او را در نماز شبش دعا کند. با پایان یافتن جنگ، زینب و دیگر بازماندگان کاروان امام به اسارت درآمدند و به کوفه و از آنجا به شام برده شدند.

خطبه‌ی حضرت زینب در کوفه و نیز در شام (در مجلس یزید)، بسیار معروف است. خطبه‌ی ایشان در مجلس یزید، حاضران را به‌شدّت تحت‌تأثیر قرار داد و یزید مجبور شد جنایت و قتل امام حسین (ع) را به گردن ابن‌زیاد بیندازد و او را لعن کند.

حضرت زینب (س) را به‌سبب مصیبت‌های فراوانی که دیده «اُمّ‌المَصائب» لقب داده‌اند. درباره‌ی محل دفن ایشان اختلاف است و حرم حضرت زینب در شام و مقام السیدة زینب در مصر منسوب به ایشان است.