سوت قطار پیچید

در گوش دشت و صحرا

توی قطار بودند

مادربزرگ و پریا

آن روز بود روزی

از روزهای پاییز

دل های زائران بود

از اشتیاق لبریز

سوت قطار انگار

با دشت حرف می زد:

چیزی نمانده دیگر

تا شهر خوبِ مشهد