در سال‌های اخیر هرچند موضوع برند (نمانام/ ویژند) در ایران بسیار مطرح شده و حتی اصطلاحی مثل برندینگ و برندسازی و ... لقلقه‌ی زبان خیلی‌ها شده‌است، اما این همه‌گیری ربطی به رویکرد درست به این موضوع ندارد.

جای صد حیف دارد که ما در اقتصاد جهانی، به‌واسطه‌ی نداشتن نام و نشان تجاری و خلق محصولات برندساز، از قافله باز بمانیم. برای نمونه، در صنعت فرش، بازی را به چین و آسیای شرقی ببازیم که در مقابلِ هنر فاخر فرش ایرانی، هیچ حرفی برای گفتن ندارند و تنها به امکان برندسازی درست و شناخت بازار امروز مجهزند و با همین ترفند بازی را می‌برند.

این ماجرا را می‌توان در دیگر صنایع و حتی اشخاص مشهور تاریخی و معاصر هم پیگیری کرد و به این نتیجه رسید که برای تجارت و صنعت این کشور، تولید محتوای بهینه و کاربردی در حوزه‌ی نمانام از نان شب واجب‌تر است.

کتاب «ساخت برند در ایران (از ثبت تا رونق)» را «لاله احمدپوری» نوشته و نشر «نگاه نوین» نیز آن را منتشر کرده‌است. این کتاب نشان می‌دهد که فرایند نمانام‌سازی چه جایگاه ویژه‌ای برای تجارت و کسب و کارهای بزرگ و کوچک دارد. چنین موضوع مهمی در اقتصاد آنچنان که باید و شاید مورد بحث قرار نگرفته و پژوهشگران و اقتصاددانان کمی به آن پرداخته‌اند.

لاله احمدپوری به‌خوبی این موضوع را در کتاب خود تشریح کرده‌ که همین مسئله اهمیت این پژوهش را چندین برابر کرده‌است. این اثر حاصل تجربیات چندین ساله‌ی نویسنده در ثبت حقوقی نمانام و همکاری با شرکت‌های مختلف است. (نکته مهم: اسن کتاب آموزشی است نه تبلیغاتی)