سرود به مناسبت فرا رسیدن سالروز میلاد حضرت صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف

نسیم بهار ز گلستان وزید

نفس به نفس به دل ما دمید

علم چه دِلش بهر مولا تپید

ز دست ولی دست صاحب رسید

می‌رسد آن روزگار

می‌رسد آن یار

می‌گذرد بر دل ما هر چه هست

خوب و چه بد

بیرق عشقش به جهان می‌دمد

تا به ابد

چشم بد از طالع فردا به دور

می‌رسد از راه سواری غیور

در پر شالش گل و ریحان و نور

سینه‌ی ما منتظران غرقِ شور

لب‌ها پرخنده، دل‌ها آکنده، از سرور

زمین و زمان، چه گل‌افشان شده

طراوت عشق، چه فراوان شده

کران به کران، پُرِ جانان شده

دوباره نفس، پُرِ شعبان شده

در، ره این خاندان

نیست ، غم از این جان

شهر پر از نور و چراغانی است

دل بی‌قرار

باده‌ی عشق است و همه مست مست

در پیِ یار