ایلیوخا عاشق هنر است، اما پدر هیزم شکنش می خواهد او مردی با مشخصات مردانه و خشن باشد نه پسری مجسمه ساز و عاشق هنر.

ایلیوخا پسری است روستایی که کارش ساختن مجسمه های چوبی است. به همان اندازه که او از کشتن حیوانات و انجام کارهای خشنی که پدرش از او می خواهد متنفر است، پدرش هم از قدم زدن او در جنگل و جست و جوی او برای یافتن چوب مناسب و تراشیدن مجسمه های چوبی متنفر است.

پدر وقتی خبردار می شود او یک خرس را با کمک دایی خود کشته است، به مرد بودن او افتخار می کند و برای این که او را همچنان در همین حال و هوا نگه دارد، همه مجسمه های چوبی او را در آتش شومینه می اندازد و مادرش موفق می شود تنها یک اسب چوبی را از میان شعله های آتش نجات دهد. این اسب، همنام خودش است: ایلیوخا، که یک گوشش در آتش سو خته است.

از طرف دیگر پدرش هر بار ماجرای کشته شدن خرس را با آب و تاب بیشتری تعریف می کند. او درصدد است تا این ماجرا فراموش نشده است و ایلیوخا بین مردم قدر و منزلتی دارد، برایش زن بگیرد.

ایلیوخا، به ناچار، روستا را ترک می کند تا سرنوشتش را خود در دست بگیرد. او به مسکو می رود و در آنجا، به طور اتفاقی، با دختری به نام آنا آشنا می شود؛ دختری که برای یافتن برادرش به جنوب می رود و یادگاری که با خود می برد، همان اسب گوش سوخته است.

آیا ایلیوخا با آنا سر نوشت مشترکی می یابند؟ آیا او بار دیگر به نزد ایلیو خا بازمی گردد؟