«یان اُلاف» که مرده است، نامه ای برای پسرش، گئورگ، می نویسد و توضیح می دهد در جوانی چگونه دختر پرتقالی را دیده و شیفته ی او شده است؛ البته دختری مرموز و دست نیافتنی، اما یک روز بالأخره دختر پیدایش می شود و مرد باور نمی کند...

پدر باور دارد دختر ماهیت این جهانی ندارد و در برابر او همیشه تسلیم است. درحقیقت او به بهانه ی نوشتن این نامه، پسرش را وامی دارد تا درباره ی راز و رمز پیدایش این جهان، سیاره ها، انسان و هستی تفکر کند. پدر از پسر می پرسد: اگر پیش از به دنیا آمدن به او حق انتخاب داده می شد و می دانست که روزی باید همه چیز و کسانی را که دوست دارد، ترک کند؛ آیا باز هم این جهان را انتخاب می کرد؟