یک نقاش در روستایی کوچک زندگی می‌کرد؛ همه ی زندگی‌اش رنگ و بوم بود و با عشق طرح می‌زد و نقش می‌ساخت...

نقاش از مردمش می‌خواست نقاشی‌های او را درک کنند و به دیدن تابلوهایش بیایند... روزی مردم برای تماشای تابلوهایش به خانه او آمدند و متوجه شدند که این نقاش، بسیار هنرمند و چیره دست است، آنها ساعت‌ها درباره تابلوهای او صحبت می‌کردند و حتی در روزنامه‌ها درباره او و هنرش می‌نوشتند، اما...

این داستان فلسفی به این پرسش دیرین بشر پاسخ می گوید که هنرمند واقعی کیست و چرا انسان به هنر نیاز دارد؟

درباره نویسنده:

هِرمان هِسِه (به آلمانی: Hermann Hesse) (زادهٔ 2 ژوئیهٔ 1877 - درگذشتهٔ 9 اوت 1962 میلادی) ادیب، نویسنده و نقاش آلمانی-سوییسی و برندهٔ جایزهٔ نوبلِ سال 1946 در ادبیات است.

هرمان هسه در آثارش مبارزهٔ جاودانهٔ روح و زندگی را ترسیم کرده و با نگرشی هنرمندانه، به دنبال ایجاد تعادل بین این دو پدیده قلم فرسوده‌ است.

هسه در خانواده‌ای اصلاح‌طلب در منطقه در جنوب آلمان به دنیا آمد و تحت تأثیر مادرش که مبلغ مذهبی در هندوستان بود، به فلسفه هندی روی آورد.

از دهه سوم قرن بیستم، به عنوان تبعه سوئیس در منطقه «تیچینو» به گوشه گیری نشست. گرایش به رومانتیسم و طبیعت‌گرایی از نمودهای چشم‌گیر آثار قدیمی‌تر هسه است.