در این مجموعه، داستان‌هایی کوتاه از جلال آل احمد گردآوری شده که در نوع خود جذاب، خواندنی و همچنین شنیدنی است.

جلال الدین سادات آل احمد، معروف به جلال آل احمد، فرزند سید احمد حسینی طالقانی، در محله سید نصرالدین، از محله های قدیمی شهر تهران به دنیا آمد.

او روشنفکر، نویسنده، منتقد ادبی و مترجم ایرانی و همسر سیمین دانشور بود. آل احمد در دههٔ 1340 به شهرت رسید و تأثیر بزرگی در جریان روشنفکری و نویسندگی ایران داشت. نویسندگانی چون نادر ابراهیمی و غلامحسین ساعدی از او تأثیر گرفته‌اند.

نسخه‌ی اول کتاب «زن زیادی» که در سال 1331 چاپ شد، دربردارنده‌ی پنج داستان با نام‌های دفترچه بیمه، عکاس با معرفت، خداداد خان، دزد زده، جاپا، مسلول و زن زیادی بود. در چاپ دوم این کتاب در سال 1342ُ، جلال آل احمد در یادآوری مختصری نوشت: «اگر به تجدید چاپ این دفتر رضا داده ام بیشتر به این هوس بوده است که در شخص جوانی ام نظری جدی کرده باشم که به جای خود نه فرصت جوانی کرد و نه فرصت نگریستنی جدی و ببینم آیا اکنون این فرصت دست داده است؟ و بعد ببینم آخر که بود آن که ده سال سر از پا نشناخت و بر واقعیت پرپری این نردبان های تک پله کاغذی از غرور 20 سالگی یک مرتبه به تلخی 30 سالگی رسید؟» و همچنین افزود:«تکه های سمنوپزان و خانم نزهت الدوله را نیز بر این چاپ (چاپ دوم) افزودم. چیزهایی بود لایق ریش همان دوره جوانی.»

در واقع باید گفت مجموعه داستان «زن زیادی» شامل همه‌ی داستان‌هایی است که جلال آل احمد درباره‌ی زنان نوشته است و از جمله آثار اوست که نشان‌دهنده‌ی تلاش فراوان او در راه روشنگری ایران است.