«نامه غلامحسین ساعدی به طاهره کوزهگرانی»
غلامحسین ساعدی، پزشک و نویسنده مشهور ایرانی بیشتر با آثار ادبی ارزشمند و اندیشههای سیاسیاش شناخته میشود. اما چند سال قبل کتابی منتشر شد که روی عاشقانه زندگی این چهره برجسته ادبی را برای اولین بار آشکار ساخت.
ساعدی که متولد ۱۳۱۴ در تبریز بود، در جوانی درگیر عشقی شورانگیز و پنهانی به دختر تبریزی به نام طاهره کوزهگرانی شد. سالهای سال کسی از این عشق خبر نداشت، حتی دوستان نزدیک ساعدی. تا اینکه چند سال پس از مرگ طاهره کوزهگرانی، خواهرزاده او نامههایی که این نویسنده بزرگ به خالهاش نوشته بود را در قالب کتابی به نام «طاهره، طاهرهی عزیزم» منتشر کرد.
این نامهها را ساعدی در یک فاصله ی زمانی ۱۳ ساله از میانه سال ۱۳۳۲ تا میانه سال ۱۳۴۵ نوشته بود، نامههایی که اغلب بیجواب ماندند و خبر از عشقی سوزان و البته بیفرجام میدادند.
در یکی از نامهها او یک صفحه تمام تنها نام معشوق را تکرار کرده و در پایان نوشته: «طاهرهام، دوستت دارم.»
