چارلی چاپلین یک ساله بود که پدر و مادرش از هم جدا شدند، او در کنار مادرش و از نوجوانی وارد دنیای سینما شد.

چارلی چاپلین از بزرگ‌ترین کارگردانان، آهنگ‌سازان و بازیگران آثار کمدی در سینمای آمریکا و جهان بود.

او یکی از محبوب‌ترین و بزرگترین هنرمندان قرن بیستم میلادی و تاریخ سینما است. چاپلین در طول دوران فعالیت هنری‌اش، سه بار جایزه ی اسکار گرفت.

چارلی آواز خواندن را از مادرش آموخت. او رابطه ی نزدیکی با پدرش نداشت. بعدها مادر چاپلین دچار بیماری روانی شد و در یک آسایشگاه در حوالی لندن بستری شد.

بیماری مادر چاپلین از آنجایی آغاز شد که در یکی از اجراهای زنده تئاتر در لندن که برای سربازان اجرا می‌شد، یکی از اجسامی که سربازان به روی صحنه پرتاب می‌کردند به سر مادرش برخورد کرد و مادر چاپلین با سری خونین به پشت صحنه رفت و چاپلین پنج‌ساله به روی صحنه آمد تا تماشاچیان عصبانی را با خواندن آهنگی سرگرم و آرام کند. مادر، وقتی چارلی دوازده ساله بود از دنیا رفت.

با مرگ مادر، چارلی و برادرش رابطه ی عمیق‌تری پیدا کردند. دو برادر، در سالن قدیمی که پدر و مادرشان در آن کار می‌کردند، مشغول به کار شدند.

سال‌های پس از مرگ مادر و فقر برادران چاپلین تأثیر زیادی بر موضوع فیلم‌های چاپلین در سال‌های بعد گذاشت.

چاپلین درمورد مادرش می‌گفت: اگر مادرم نبود شک دارم که می‌توانستم در پانتومیم موفقیتی کسب کنم. او یکی از بزرگترین هنرمندان پانتومیم بود که تاکنون دیده‌ام.

چارلی چاپلین،توانست در فیلم های کمدی اش، درد و رنج جامعه را در کنار شادی ها به نمایش بگذارد.

سر چارلز اسپنسر چاپلین معروف به چارلی چاپلین که در روز شانزدهم آوریل 1889 از والدینی هنرمند در لندن به‌دنیا‌ آمده بود، در روز 25 دسامبر 1977 در سن 88 سالگی در سوئیس از دنیا رفت.

او پدر سینمای کمدی جهان است.