این اثر روایتگر اضطراب شدید جسمی و روحی سربازان آلمانی درطول جنگ است.

این داستان را سربازی به نام «پل بیمر» نقل می‌کند. پل بایمر و تعدادی از هم‌کلاس‌هایش، تحت تأثیر سخنرانی‌های میهن‌پرستانه‌ی معلمشان، داوطلبانه در ارتش نام‌نویسی کرده‌اند؛ اما پس از تجربه‌ی واقعیت‌های جنگ، به این نتیجه می‌رسند که حسّ وطن‌پرستی که با اعتقاد به آن به ارتش پیوستند، اکنون به نظرشان پوچ و توخالی می‌رسد و جنگ چهره‌ی باشکوه و غرورآفرینش را نزد آنها از دست می‌دهد.

«در جبهه‌ی غرب خبری نیست» دو ماه قبل از انتشار درقالب کتاب، در روزنامه وسیش با عنوان «گزارش سربازی از جبهه‌های جنگ» چاپ می‌شد. استقبال خوانندگان به گونه‌ای بود که روزنامه شمارگان خود را افزایش داد.

رمارک فقط شش هفته در خط مقدم جبهه، در جنگ جهانی اول، حضور داشت؛ اما این مدت زمان کافی بود که پس از جنگ، دیگر نتواند به زندگی معمولی بازگردد و همواره از افسردگی، دلهره و ترس رنج ببرد.