«هانس کاستورپ» جوانِ بورژوازاده‌ای است که برای اقامت چندروزه نزد پسرخاله‌ی خود «یوآخیم» می‌رود. یوآخیم در آسایشگاه «شاتس آلپ» در داووس بستری است.

کوه جادو (به آلمانی: Der Zauberberg) رمانی از توماس مان، نویسنده‌ی آلمانی، است که در سال 1924 انتشار یافت و در سال 1929 جایزه‌ی ادبی نوبل را برای نویسنده به ارمغان آورد.

«توماس مان» در این رُمان نیز، چنان‌که در بودنبروکها (زوال یک خاندان) می‌بینیم، اگر نه به یک مکان هانسایی، دست‌کم به یک قهرمان ایالت هانسایی بازمی‌گردد. همین که کاستورپ در معرض فضای مرگ‌آلودِ آسایشگاه قرار می‌گیرد، احساس می‌کند یا می‌پندارد که خود نیز بیمار است و هفت سال در آنجا می‌ماند تا زمانی که جنگ جهانی 1914 میلادی او را از رؤیا بیرون می‌کشد و با خشونت به میدان‌های نبردِ جنگِ جهانیِ اوّل می‌برد.

در این رمانِ نمایشی می‌توان شش خصلت یا شش موضوع اساسی یافت: نخست اینکه، نویسنده سبکی ناتورالیستی به کار می‌برد که به‌ویژه در توصیفاتش بسیار دقیق است، به این معنی که تسلیم میل خود به مسائل مربوط به بیماری می‌شود ولی بر سر تحلیل فرتوتیها و احتضارها درنگ بسیار می‌کند.

کتاب:(1924)Der Zauberberg

شنوندگان گرامی، به‌سبب اینکه قسمت پنجم داستان کوه جادو در آرشیو موجود نیست، خلاصه‌ای از آن را برای شما در نظر گرفته‌ایم. امیدوارم لذت ببرید.

****شنونده گرامی، پیشاپیش از کیفیت پایین و اشکالات جزئی برخی از بخش‌های نمایش پوزش می‌طلبیم.****