بهار بود و هوا خوب. خروس پر و بالی زد و شروع به آواز خواندن کرد... .

صدای خروس در چمن‌زار پیچید و روباه را به سمت خود کشاند. روباه گرسنه بود و دهانش آب افتاده بود. به سمت خروس رفت و گفت: به‌به چه صدای خوبی! چه پری! چه دمی! در این هوای بهاری بیا تا با هم به صحرا برویم.

این داستان زیبا را با روایت اردشیر منظم بشنوید.