آیت‌الله حاج سید حسین یعقوبی قائنی (قدس سره)، به اصرار شاگردان، بخشی از زندگی‌نامه و خاطرات خویش را بیان کردند و درضمن آن بسیاری از نکته‌های مهم سلوکی را یادآور شدند و در اختیار سالکان راه خدا قرار دادند.

بسم الله الرّحمن الرّحیم

گزیده‌ای از کتاب ارزشمند سفینة‌الصادقین، شرح حال عالم ربّانی، حاج سید حسین یعقوبی قائنی.

«و من یتوکّل علی‌الله فهو حسبه؛ هرکه به خداوند توکل کند، خداوند او را بس است.»

محبت حقیقی، محب را به محبوب متصل و از حال او مطلع می‌سازد، اگرچه به‌ظاهر از او دور باشد.

در کودکی نسبت‌به ائمه‌ی معصومین علاقه‌ی زیادی در قلبم مکتوم بود که گاهی ظهور می‌کرد؛ مخصوصاً هرگاه علائم ظهور حضرت بقیة‌الله (عجل الله تعالی فرجه‌الشریف) را از کتاب «حدیقه الشیعه»، تألیف مرحوم مقدس اردبیلی که متعلق به عمویم بود، مطالعه می‌کردم.

این کتاب شامل این مباحث است:

1- به‌سوی دیار محبوب؛

2- گذر به کوی حقیقت؛

3- کربلا! کربلا؛

4- گذر به‌کوی حقیقت؛

5- آغاز ابتلائات؛

6- فیوضات کربلا؛

7- عشق به امیرالمؤمنین علیه‌السلام، عشق به خدا؛

8- بازهم در کربلا؛

9- عنایات سیدالشهدا (علیه‌السلام) به حاجی صابونی؛

10- باز هم در کربلا؛

11- کدام را برگزینم؛

12- اشتغال به درس و بحث؛

13- اقامت در نجف؛

14- ارتباط با آیة‌الله جناب سید جمال گلپایگانی (قدس سره)؛

15- استجابت دعا؛

16- توحید افعالی؛

17- وحدت نفس؛

18- معرفت نفس؛

19- ویژگی‌های استاد معظم (قدس سره)؛

20- درخواست تشرف؛

21-خاطره‌ی دیگر؛

22- اعتقاد به حق تعالی؛

23- عمل خالص.