عالم ربانی، آیت‌الله حاج سید حسین یعقوبی قائنی (قدس سره)، به اصرار شاگردان، بخشی از زندگی‌نامه و خاطرات خویش را بیان کردند و درضمن آن بسیاری از نکته‌های مهم سلوکی را یادآور شدند و در اختیار سالکان راه خدا قرار دادند.

«مَنْ یَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَد»؛ بنده بر این عقیده‌ام که اگر کسی واقعاً طالب هدایت باشد، خدای قادرِ بینا، ممکن است ابلیس لعین را هم وسیله‌ی هدایت او قرار دهد؛ چنان‌که احادیث و حکایات فراوانی در این باره وجود دارد.

«سل عن الرفیق قبل الطریق؛ قبل از طی طریق، رفیق راه را بجوی.»

انسان در هر فنی که بخواهد وارد شود، باید اول استاد آن فن را به دست آورد.

مزد اگر می طلبی طاعت استاد ببر

امان از راهنمایان این زمان که برای به دست آوردن دنیا و ریاست، به هرچیزی متمسک می‌شوند و از عالی‌ترین مقصد که قرب خداست، گذشته و دین را وسیله‌ی به‌دست آوردن دنیای خود قرار می‌دهند.

چون بسی ابلیسِ آدم‌روی هست پس به هردستی نباید داد دست