«ُسلافه» هر دو پسر خود را در جنگ با سپاه اسلام در«اُحُد» از دست داده است. او درصدد انتقام‌گیری از «نَستاس» است.

یکی از زنان قریش به نام «ُسلافه» که هر دو پسر خود را در جنگ با سپاه اسلام در«اُحُد» از دست داده است به تحریک «نستاس» غلام رومی «صاف‌ابن ُامیه» عهد کرده که اگر در کاسه سر قاتل پسرانش که به گفته نستاس «عاصم‌ابن ثابت» بوده شراب بنوشد، صد شتر بالغ به کشنده عاصم پاداش می‌دهد. از سوی دیگر نستاس که بسیار زیرک است نزد راهزنی از قبیله «حُضّیل» به نام «وَرَقه» می‌رود و او را با خود هم داستان می‌کند تا با نقشه‌ای حساب شده «عاصم‌ابن ثابت» و تعدادی دیگر از یاران «رسول‌الله» را بربایند و در عوض کشته‌شدگان اُحُد به مشرکان مکه بفروشند تا مّکیان از آن‌ها انتقام بگیرند.

سلافه از سوی دیگر به شدت به «هندجگرخوار» که به خونخواهی پدر و پسرش، جگر عموی پیامبر «حمزه» را به دندان کشیده است، رشک می‌برد و تصمیم می‌گیرد بر زخم شوهرش مرهمی آغشته به زهر قرار دهد تا او را بکشد و خود را داغدارتر از هندجگرخوار جلوه دهد....