یک مرد بازرگان برای خواستگاری از دختر گدایی به نام «فروغ» به خانه‌ی آنها رفت. اما در کمال تعجب دریافت دخترِ گدا در خانه‌ی باشکوهی زندگی می‌کند. او باور نمی‌کرد که این ثروت از راه گدایی فراهم آورده است.

کتاب «جوامع‌الحکایات و لوامع‌الروایات» مجموعه‌ای از داستان‌هایی با نکته‌های تاریخی، اخلاقی و مذهبی است. این کتاب پر از لطیفه‌های پارسی و بیان‌گرِ گوشه‌ای از تاریخ تمدّن و ادبیات جهان اسلام و ایران است که یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های داستانی قرن هفتم هجری قمری محسوب می‌شود. «جوامع‌الحکایات و لوامع‌الروایات» مرجعی برای دانشمندان و نویسندگان دوره‌های بعد از خود بوده است.

عوفی در هنگام حمله‌ی مغول به هندوستان گریخت. سپس راهی دربار «ناصرالدین قباجه» از حاکمان غوریه شد و به‌دستور همین پادشاه شروع به‌ تألیف «جوامع‌الحکایات» کرد و پس از غرق شدن ناصرالدین قباجه، در خدمت وزیر نظام‌الملک، «قوام‌الدین محمدبن ابی سعد الجنیدی» در دهلی اقامت گزید و کتاب «جوامع‌الحکایات و لوامع‌الروایات» را به‌ نام وزیر به پایان رساند.