«اسمیت»، جوانی است که در یکی از ندامتگاه‌های انگلیس بازداشت شده است. رئیس آنجا او را، به خاطر استعدادش در دو میدانی، برای شرکت در مسابقه انتخاب می‌کند، اما درحقیقت داستان دیگری در جریان است و ...

همین که وارد «بورستال» شدم، آنها وادارم کردند که دونده ی دو استقامت شوم. به گمانم آنها فکر می کردند که من کاملاً برای این کار ساخته شده‌ام، چون در آن سن و سال، قدبلند و لاغر بودم که هنوز هم هستم. راستش درهرحال این موضوع اهمیت زیادی برایم نداشت، چون گریز و فرار چیزی عادی در خانواده ی ما بود. من همیشه دونده ی خوبی بوده‌ام. با قدم های بلند می دوم. تنها دردسری که گرفتارش شدم، هیچ ربطی به دوندگی سریع من نداشت.

رمان با همین عبارت شروع می شود و در ادامه داستان می شنویم که «اسمیت»، جوان روایتگر داستان در یکی از ندامتگاه های انگلیس بازداشت شده است و رئیس آنجا درصدد است با برگزاری مسابقه دو، با هدف پرورش جسم و روان بزهکاران، به عنوان سرپرست باکفایت ندامتگاه، سری میان سرها درآورد. اسمیت در جنگل برای مسابقه اجباری تمرین می کند و درخلال دویدن، افکارش را با مخاطب در میان می گذارد و...